Wstęp
¦wiadomo¶ć jest terminem empirycznym, jest czym¶, co można odkryć i stworzyć w trakcie medytacji. Oznacza to sytuację, w której zdajemy sobie sprawę, że jeste¶my ¶wiadomi, zdajemy sobie sprawę, że ¶nimy, i że znamy znacze¬nie tego, o czym będziemy ¶nić, zanim jeszcze dany sen nam się przydarzy. Pojęcie "¶wiadomo¶ć" odnosi się do zdawania sobie sprawy ze swoich zdolno¶ci do percepcji. Wiemy, kto jest podmiotem percepcji, a kto nim nie jest. Bycie ¶wiadomym oznacza, że wiemy z kim się utożsamiamy, a od kogo odgradzamy, oraz że rozpoznajemy dostępne nam pierwotne i wtórne procesy. Bycie ¶wiadomym i przebudzonym jest z pewno¶ci± jednym z najszczꬶliwszych i szczytowych do¶wiadczeń zwi±zanych z życiem. Jest ono też łatwe do osi±gnięcia. Jeżeli po¶więcamy dużo czasu na pracę nad sob± uwzględniaj±c kanały, w których przebiegaj± nasze doznania oraz zauważamy medytuj±cych w nas obserwatorów, to możesz odnie¶ć wrażenie, że proces stara się prze¬budzić nas tak szybko, jak to jest możliwe. Wzrost ¶wiadomo¶ci dokonuje się w maksymalnie dostępnym tempie. Oprócz tego rozwój ¶wiadomo¶ci powoduje bardzo niewiele wstrz±sów, gdyż te nie przynosz± jej trwałego wzrostu, a jedynie powoduj± nasze chwilo¬we przerażenie. ¦wiadomo¶ci nie uzyskuje się pod groĽb± ¶mierci. Stwierdze¬nie: "Stań się ¶wiadomy albo umieraj" jest szantażem i sprawia, że można je¬dynie znienawidzić medytację. ¦wiadomo¶ć nie zrobi nam również prezentu w postaci natychmiastowej satysfakcji, która uczyniłaby nas tylko leniwymi i zadowolonymi z siebie.